THIS PAGE IS ALWAYS UNDER CONSTRUCTION, SO PLEASE VISIT AGAIN.
"CRISIS 05": PICTURE REPORT - INTRO.

One of our TSA-trucks en route with some
of our painted armies to Metropolis, Antwerp.

Het après-ski woord(je) van de voorzitter.
Ik heb ondertussen al vrij veel reacties gekregen op onze ' Thank you' mailtjes van handelaars en die zijn zonder uitzondering zéér positief. Iets dat opvalt bij velen is dat de hulp die geboden werd bij het in-en uitladen, vooral, maar niet uitsluitend door onze jonge leden, enorm geapprecieerd werd.
Schitterend werk zou ik zeggen en het zijn zulke dingen die Crisis echt op de map plaatsen.
Het bezoek/demo van de Perry broers is uiteraard ook iets dat enorm heeft bijgedragen aan het succes van Crisis dit jaar. Het is zeldzaam om te ontdekken dat twee van de meest getalenteerde sculpteurs ter wereld ook nog eens enorm sympathieke kerels zijn. En ze houden van Belgisch bier dus zijn ze dubbel tof!

Maar vooral ere wie ere toekomt. Van de onvermoeibare vloer-organisator Johan, tot de mensen die de ganse dag de Bring and Buy of de kassa hebben bezet, de fotografen, degene die de zalen hebben opgebouwd en ook opnieuw weer afgebroken, de reeds vernoemde maar nog steeds onvolprezen sjouwers, degenen die het prachtige buffet 's avonds regelden, ettelijke keren over en weer reden met materiaal, regelmatig bij handelaars en clubs langsgingen om nog details te verbeteren, de schilderwedstrijd in goeie banen hielden, wegwijzers gingen plaatsen, gasten afhalen van viegvelden, taxi speelden voor hongerige handelaars, 's avonds nog de moed vonden om achter de toog te kruipen of te zorgen dat het buffet ordelijk verliep en nog tientallen andere jobs, soms een beetje op de achtergrond maar allemaal even noodzakelijk. Dat er voor sommigen de volgende ochtend nog heel wat sjouwwerk stond te wachten is misschien een beetje uit het oog verloren en moeten we mogelijk nog eens aankaarten met een paar extra vrijwilligers.
Dit jaar verliep alles nagenoeg vlekkeloos op een paar details na en die werden dan nog vakkundig voor het publiek verborgen. Voornamelijk wat logistieke plooien die we tegen volgende maal zeker zullen gladgestreken hebben.

De opkomst was zonder meer goed te noemen vooral als je bedenkt dat we maar een klein landje zijn in een grote wargame-wereld. Nagenoeg tweehonderd bezoekers méér dan vorig jaar en ik ben er zeker van dat we dit nog kunnen opvoeren. Onze 'campagne' naar verschillende buitenlandse clubs en bezoekers is pas gestart en die gaat ongetwijfeld in de volgende jaren nog beter resultaat hebben. Op dit moment kunnen we de vergelijking met het merendeel van de middelgrote tot grote shows in het Verenigd Koninkrijk al aan en qua kwaliteit hoeft er zeker niet aan getwijfeld worden.

Laat ons eens even stilstaan bij die kwaliteit. De games die dit jaar op Crisis te zien waren behoren tot de allerbeste. De mannen van Durham wonnen verdiend de trofee voor Best Presented Wargame volgens mij, al was 'The Brits Are Coming' van de Chemins de Feu een prachtige mededinger naar die prijs.

Participatiespelen werden een beetje het slachtoffer van het inmiddels grote aanbod op Crisis zodat sommigen - zoals het schitterende Vampire spel van Murphy's Heroes - niet echt uit de verf kwamen. Arnhem 2005 daarentegen blonk uit door zijn origineel concept en tot kort voor het sluiten van de beurs waren er nog mensen aan het meespelen. Een betere accolade kan een participatie-spel niet krijgen volgens mij.

Voor origineelste game waren er een heleboel kandidaten. De keuze van de jury viel uiteindelijk en verdiend op het door Par Toutatis! gebrachte game 'cinq semaines dans un ballon', maar had met een beetje meer geluk evengoed kunnen gaan naar het onvoorstelbaar grappige Santa Claus game van THS. Het scheelde maar een haartje.

TSA'ers zelf , die uiteraard niet kunnen meedingen naar een prijs, kwamen ook met games die op andere shows nagenoeg zeker in de prijzen zouden vallen. Het verbluffende Last Chance At Nowhere Gulch was één van de grootste blikvangers van de ganse show. En geloof me, het was niet enkel die imposante gier die het 'em deed. Toch een kleine (persoonlijke) opmerking hierover. Wil de verantwoordelijke van dit game in het vervolg een andere tronie dan de mijne op die 'wanted' poster zetten alsjeblief. Ik ben door minstens een dozijn mensen teruggebracht naar de TSA stand voor de beloning en het duurde 3 uur voor ik eindelijk , en dan nog vermomd, de zaal kon insluipen.

Erics' Pearl Harbour game is waarschijnlijk ook wat afgebleekt door de vele foto's die ervan genomen zijn. Een bijna griezelig 'echt' effect door het gebruik van de verschillende schalen. Echt professioneel.

Toen Marc me vertelde dat hij een 2mm demo wou geven was ik in het begin wat sceptisch. 2mm bij god, dat zie je toch niet echt meer? Wel, ik slik alles in wat ik zelfs niet hardop gezegd heb. Een compleet slagveld als Waterloo op een oppervalkte niet groter dan een doorsnee picknick tafel. Heel apart en tegelijkertijd zeer fascinerend.

De schilderwedstrijd was misschien niet zo goed gevuld als we gehoopt hadden, maar wat een fraaie modellen! Ik heb spijtig genoeg niet zo heel veel tijd gehad om de modellen te komen bewonderen maar hetgeen ik zag was genoeg om te weten dat we qua gemiddelde kwaliteit bij de absolute top behoren. Dat bleek bij de prijsuitreiking dan ook al snel door het aantal trofeeën dat werd uitgereikt.

En dat zijn zo'n beetje de hoogtepunten van Crisis voor mij geweest.

Ik zag clubleden met enorme inzet werken en hun enthousiasme werkte duidelijk heel aanstekelijk. Nagenoeg alle, zoniet alle, handelaars zijn tevreden omwille van hun omzet, de bezoekende clubs weten me te vertellen dat ze een prettige dag hebben gehad en bijna alle bezoekers bleven vrij laat en gingen met een glimlach en een welgemeende 'tot volgend jaar' buiten.

Proficiat aan al degenen die hier aan meegewerkt hebben is wel het minste wat je kan zeggen. "You're the best" begint er al meer op te lijken.

Willie "B" Bogaerts
TSA club president.

We beginnen met een algemeen overzicht: hier de altijd drukke check-in en de C05 informatiestand. Let's start with a general overview: here we are at the always busy check-in and the information centre of the venue.		De hoofdingang werd bewaakt door WOI-veteranen. The main entrance was guarded by WWI veterans.
Een blik op het centrale deel van de grote zaal. Naast de TSA-site vind je ook nog foto's van C05 op de site van: Looking into the centre part of the main hall. More pictures of C05 may also be viewed at the site of: Koen Windels Edwin & Simone Chemin de Feu
Zicht op de linkerzijde van de grote zaal. An overview of the left side of the main hall.	Verkoopstanden aan de rechterkant. Trade stands to the right of the main hall.	Nog meer handelaren in de lobby. More trade stands in the lobby.
De "Bring & Buy" kon - als steeds - op een ruime belangstelling rekenen. As always - the "bring & buy" attracted a great number of people.	Beveiliging stond hoog in het vaandel: naast de WOI veteranen nam ook onze vice-voorzitter (links) dit ter harte. Willie B had het te druk, maar stuurde een dicht familielid (rechts) ter versterking. Security was a main issue: next to the WWI veterans, our TSA vice-president (left) also stood guard. Willie B had other matters to attend to, but seconded a close relative (right) to do the job.

Next page...